خدیجه کبری سلام الله علیها عاشق خدا بود؛ لذا همه اموالش را در راه رسولش داد

بزرگترین گناه یزیدیان، زیرپاگذاشتن احکام الهی است، نه ظلم و ستم به مردم

حق خدا برای ما اولویت آخر است، اما اولویت اول قرآن حق خداست

باید حلال و حرام و احکام دین را عمیق و دقیق بشناسیم

مَن رَأَى سُلطاناً جائِراً مُستَحِلّاً لِحُرُمِاتِ الله ناکِثاً لِعَهدِ الله... یَعمَلُ فی عِبادِ الله بِالجَورِ وَ العُدوانِ و لَم یُغیِّرُ عَلَیهِ بِقَولٍ وَ لا فِعلٍ کانَ حَقّاً عَلَى الله اَن یُدخِلَهُ مَدخَلَه. یک روایت پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله، کربلا بپا کرد. آن اتفاق بسیار عظیم، که حیات اسلام در گرو این ماجراست. مقدمه چنین اقدام و واقعه بزرگی چون عاشورا، شناخت درست و عمیق حلال و حرام خداست. اگر کسی بدون این شناخت عمیق وارد عرصه سیاست و دینداری شود، در میانه راه از صراط مستقیم جدا خواهد شد. مثل خیلی از کسانیکه از مدینه و مکه با اباعبدالله علیه السلام همراه بودند، اما نهایتا حضرت را تنها گذاشتند.

گناه یزید فقط ظلم نبود. ظلم یکی از گناهانش بود. ظلم و قتل عام یکی از گناهان ترامپ و نتانیاهو است. مهمتر از ظلم به مردم، ظلمی است که اینها نسبت به خدا انجام می دهند: مُستَحِلّاً لِحُرُمِاتِ الله. حلال خدا را حرام و حرام الهی را حلال می کنند. بزرگترین گناه اینها این است که احکام و حدود الهی را زیر پا می گذارند.

قیامت از تقوای ما سوال می شود. تقوا چیست و چگونه در وجود ما نهادینه می شود؟ در سرتاسر قرآن، از تقوا صحبت شده. وقتی این آیات را مرور می کنیم، متوجه می شویم دایره و گستره تقوا چقدر زیاد است. خدای متعال در آیه 151 سوره انعام اینگونه می فرماید: قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ. خدای متعال به پیغمبرش می فرماید مردم را جمع کن تا حرامهای الهی را برایتان بیان کنم. أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا. برای ما خدا و احکام خدا در اولویت آخر قرار دارد، اما برای قرآن حق خدا اولویت اول است! چقدر تفاوت بین نگاه ما و قرآن وجود دارد.

حق الناس بالاتر از حق الله نیست!

حق الناس اگر مهم است چون یکی از حقوق الهی است

350 مسجد و هزاران قرآن را آتش زدند؛ چه اتفاق خاصی در کشور افتاد؟!

اینگونه نیست که حق الناس از حق الله مهمتر باشد. خدا از همه بالاتر است، و حق الله هم از همه چیز مهمتر است. ما گمان می کنیم حق الناس از حق الله هم بالاتر است. حق الناس هم اگر مهم است که هست، بخاطر این است که رعایت حقوق مردم خودش یکی از حقوق خداست. سرتاسر قرآن می فرماید: اتقوالله؛ تقوای الهی را رعایت کنید.

بعضی حتی انقلابیها به راحتی از حق الله می گذرند. اما اگر یک بی عدالتی ببینند، برافروخته می شوند! اما برایشان مهم نیست که عده ای در دنیا، حق حاکمیت الهی را اشغال کرده اند و بر مردم دنیا سیطره پیدا کرده اند، و بجای ولیّ خدا بر مردم دنیا حکومت می کنند. ولایت ائمه هم جزو حقوق الله است: أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ(نساء 59).  إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ(فتح 10). 

350 مسجد را آتش زدند؛ هزاران قرآن سوزانده شد؛ چه اتفاق خاصی در کشور ما افتاد؟ چه حرکت خاصی از طرف امور مساجد صورت گرفت؟ چه اتفاقی از طرف علما افتاد؟ تقریبا هیچ! اگر حرم امام حسین علیه السلام هم همینطور آتش زده میشد، از کنارش راحت می گذشتیم؟

ما همه گناهها را گناه می دانیم، جز شرک به خدا که بالاترین گناه است

حضرت خدیجه سلام الله علیها قبل از بعثت، مجذوب حقیقت وجود پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله شد

أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا. اولین حرام، شرک به خداست. ما همه گناهها را گناه می دانیم، جز شرک به خدا! شرک یعنی کنار حرف خدا حرف دیگری را قبول کنیم؛ کنار میل و خواسته خدا، میل و خواسته خود یا دیگران یا شیطان را بپذیریم. إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا(فصلت 30). در طول تاریخ خیلی ها بودند که حاکمیت خدا را پذیرفتند، و در این راه هم استقامت کردند. ویژگی مهم حضرت خدیجه سلام الله علیها همین بود: صَدَّقَتْنِی حِینَ کَذَّبَنِی النَّاسُ. در زمانی که همه رسالت پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله را تکذیب کردند، خدیجه کبری سلام الله علیها ایشان را تصدیق کرد. اصلا نگاه نکرد به عقاید سایر مردم. اولین زن مسلمان شد.

امیرالمومنین و حضرت خدیجه علیهماالسلام اولین کسانی بودند که به رسالت پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله ایمان آوردند. سایر اقوام هم بودند، اما ایمان نیاوردند. خیلی ها تا آخر هم ایمان نیاوردند. صرفا هم این نبود که چون خدیجه کبری سلام الله علیها همسر پیغمبر بود به حضرت ایمان آورد. بودند همسران دیگر پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله که تا آخر هم به ایشان ایمان حقیقی نیاوردند. پیامبران گذشته هم بودند که همسرانشان همراه قوم گنهکار به هلاکت رسیدند.

حضرت خدیجه سلام الله علیها قبل از بعثت، مجذوب حقیقت وجود پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله شد. پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله را از راه دور در کنار فردی دید که به سمت آنها می آمدند، و سایه ابری روی سر آنها قرار داشت، و دو ملک هم در سمت چپ و راست حضرت را همراهی می کردند. دیگران این صحنه را نمی دیدند. به محض اینکه این دو نفر رسیدند، خدیجه کبری سلام الله علیها مشخصات پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله را از دیگران پرسید، و پس از شناخت حقیقت حضرت، در کوتاهترین زمان خودش صحبت خواستگاری را پیش کشید و معطل هم نکرد!  

شرک یعنی در کنار خدا، آمریکا را هم قدرت بدانیم

ما نباید برای ورود به جنگ عجله کنیم؛ باید اقناع داخلی صورت بگیرد

وقت گرفتن به معنای ضعف نیست

شرک به خدا، از دزدی و جنایت و قتل و اختلاس بدتر است!

رهبر معظم انقلاب امروز می گویند "مذاکره با آمریکا جایی ندارد؛ اما اگر هم بناست مذاکراتی صورت بگیرد، باید برا رعایت ضوابط و شرایط انجام شود". وقتی تفکر مذاکره هم در دولت انقلابی و هم دولت غیرانقلابی هست، و درصد قابل توجهی از مردم این تفکر را پذیرفته اند، رهبر معظم انقلاب علیرغم میلشان با مذاکره موافقت می کنند. احمدی نژادی می گفت آمریکا قدرت است، ما هم قدرت هستیم؛ بیایید باهم خاورمیانه را مدیریت کنیم. تو در کنار خدا قدرت دیگری قائلی؟ این شرک است.

عضو تیم مذاکره کننده ما می گوید "ما در این دو دوره مذاکرات موفقیت خوبی کسب کردیم. داریم در ارتباط با عناصری که برای ایجاد یک توافق در آینده نیاز است مذاکره می کنیم". حال این عناصر چه هستند؟ بناست چه توافقی صورت بگیرد؟ هیچکس در این باره حرفی نمی زند. البته رهبر معظم انقلاب دارند عاقلانه و درست شرایط را مدیریت می کنند. ما نباید علجه کنیم برای ورود به جنگ. باید طوری تدبیر کنیم که اقناع داخلی صورت بگیرد. وضعیت دانشگاهها و مدارس را داریم می بینیم. حوزه علمیه هم که همچنان سکوت اختیار کرده. از آنطرف باید امکانات و تجهیزات مختلف نظامی و امنیتی را برای ورود به جنگ فراهم کنیم. اباعبدالله علیه السلام هم می توانست همان مدینه درگیر شود؛ اما حرکت کرد، و در مسیر تا مکه و کربلا، خطبه خواند و مردم را آگاه و اقناع کرد. حتی شب عاشورا هم وقت گرفت. این وقت گرفتن به معنای ضعف نیست.

رهبر معظم انقلاب در آخرین صحبتشان گفتند مذاکره با آمریکا جایی ندارد، اما اگر بناست مذاکراتی باشد، شرایطش این است؛ و شرایط را توضیح دادند؛ مثل برجام. اما این به معنای این نیست که عده ای بگویند "کاری کنیم که جنگی صورت نگیرد؛ آمریکا باشد، ما هم باشیم". این همان شرک است. این شرک، از دزدی و جنایت و قتل و اختلاس بدتر است! شرک گناهی است که بخشیده نمی شود. مدام از ما می پرسند" از نظر شما نتیجه مذاکرات چیست؟ اتمام دشمنی ما با آمریکا ممکن است"؟ سوال و انتظار شما بی جاست؛ دشمنی باطل با حق تمام شدنی نیست: وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا(بقره 217).

عدالت در گفتار یعنی هر حرفی را در جای خودش بزنیم

اگر مسیر تقوا را طی نکنیم و از حرامهای الهی دوری نکنیم، از مسیر ولایت جدا می شویم

ولایتمداری هم به توحید برمیگردد

وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ مِنْ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ(انعام 151). قتل نفس خیلی مهم است و جنایت بزرگی است؛ اما اولویتش در این آیه، خیلی عقب تر از شرک به خداست! وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى. هم باید حرف درست بزنیم، هم درست حرف بزنیم. هر حرف حقی را هر جایی نباید بگوییم. عدالت در گفتار یعنی هر حرفی را در جای خودش بزنیم.

وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ(انعام 152). اگر از این حرامهای الهی اجتناب کردید، امید است که متذکر شوید. چون این حرامهای الهی مستقیما با ولایت ارتباط پیدا می کند: وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ. از شرک به خدا گرفته، تا احسان به والدین، و عدم قتل نفس، و عدالت در گفتار، و سایر موارد، به ولایت برمیگردد. وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ(انعام 153). اگر این مسیر تقوا را طی نکنید و از حرامهای الهی دوری نکنید، از مسیر ولایت جدا می شوید.

ثُمَّ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ تَمَامًا عَلَى الَّذِي أَحْسَنَ وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَعَلَّهُمْ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ(انعام 154). کسانیکه به حضرت موسی ایمان آوردند که به دیدار خداوند ایمان داشتند. ولایتمداری هم به توحید برمیگردد. یکسال قبل از این اغتشاشات، ما صحبتی کردیم و گفتیم چرا در دانشگاهها برعلیه رهبر معظم انقلاب شعار می نویسند و حرف می زنند، و کسی از ولایت دفاع نمی کند؟ منتظریم رهبر معظم انقلاب خودش بیاید از خودش دفاع کند؟ و روایت امیرالمومنین علیه السلام را خواندیم که فرمود: مَنْ نَامَ عَنْ نُصْرَةِ وَلِيِّهِ اِنْتَبَهَ بِوَطْأَةِ عَدُوِّه. یکسال بعد همین هم شد؛ در فتنه اخیر با لگد دشمن بیدار شدیم. چهار هزار کشته کم نیست.

تقوا یعنی همه زندگی ما برای خدا باشد

کسی از حق امام دفاع می کند، که دفاع از حق امام برایش مساوی با دفاع از حق خدا باشد؛ مثل خدیجه کبری سلام الله علیها. پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله فرمود خدیجه (سلام الله علیها) برای دفاع از دین خدا همه اموالش را خرج کرد. مسئله حضرت خدیجه سلام الله علیها خدا بود.

إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ. خداوند به پیغمبرش می فرماید برای کسانیکه مردم را متفرق و گروه گروه می کنند ناراحت نشو. إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ. عاقبت کار اینها با خداست. ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْء(انعام 164-159). بگو منِ رسول خدا به صراط مستقیم هدایت شدم. دین مقتدر و محکم و قویم، که همه بتوانند به آن تکیه کنند؛ دین حنیف ابراهیم. دینی که بتواند مقابل مستکبر بایستد و با او درگیر شود.

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ(انعام 162). بگو نماز من، زندگی من، و حتی مرگ من برای خداست. یعنی توحید. معنای تقوا این است. تقوا فقط گناه نکردن نیست. نباید گناه کنیم که جای خود؛ اما حال که گناه نکردیم، باید چه انجام دهیم؟ برای چه کسی کار انجام می دهیم؟ تقوا یعنی همه زندگی ما برای خداوند باشد. خودمان را نبینیم. دنبال منفعت و خواسته و میل خودمان نرویم. حضرت خدیجه سلام الله علیها مصداق عینی این آیات شریفه است. أین مثلُ خدیجه؛ همه اعتبار معنوی و مادی خود را برای خداوند هزینه کرد. در بعضی نقل ها هست که حضرت خدیجه سلام الله علیها در زمان شعب ابیطالب به دست یهود مسموم و ترور شدند.

اللّهُمَّ عَرِّفْنِي نَفْسَكَ؛ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ نَبِيَّكَ اللّهُمَّ عَرِّفْنِي رَسُولَكَ؛ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ اللّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ؛ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي. ابتدا باید خدا را بشناسیم، بعد رسول خدا صلی الله علیه و آله، بعد امام، و بعد ولایت فقیه. اگر اینطور نباشد، ولایتمداری ما فقط حرف است. حضرت خدیجه سلام الله علیها اینگونه بود؛ ابتدا رابطه اش را با خدای متعال محکم کرد، بعد به رسول خدا صلی الله علیه و آله ایمان آورد. هرگاه جبرائیل به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله می آمد، از طرف خداوند به خدیجه کبری سلام الله علیها سلام می رساند! و حضرت خدیجه سلام الله علیها هم در پاسخ عرضه می داشت: ان الله هو السلام، و منه السلام، و الیه السلام. همه چیز خداست.   

خدیجه کبری سلام الله علیها عاشق خدا بود؛ لذا همه اموالش را در راه رسولش داد

خدیجه کبری سلام الله علیها در قله تقوا بود

اگر ایثار در جامعه ما کمرنگ شده، چون خدا برایمان مهم نیست، تا سایر مومنین را بندگان خدا ببینیم و برای آنها ایثار کنیم

بعد از شهادت حضرت خدیجه سلام الله علیها، جبرائیل به رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شد و عرض کرد: "خداوند می خواهد غم خدیجه کبری (سلام الله علیها) را به فاطمه (سلام الله علیها) تسلیت بگوید. به فاطمه (سلام الله علیها) بگو مادرت در قصری از طلاست با یاقوت سرخ، در کنار آسیه و مریم". تسلّی دهنده ی ماتم خدیجه کبری سلام الله علیها خود خداست، نه حتی رسول خدا صلی الله علیه و آله!

حضرت خدیجه سلام الله علیها تمام دارایی و اموال خود را در راه دین خدا و رسولش تقدیم کرد، اما حتی ذره ای این انفاق و ایثار خود را ندید. رزمندگان ما در جبهه اینگونه بودند. رزمنده ها خیلی به خدا نزدیک می شدند، و سایر زمندگان را لشکر خدا می دیدند، و خود را در برابر آنها کوچک می شمردند؛ لذا براحتی در برابر آنها ایثار می کردند.

يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ(مائده 54). کسی در برابر مومنین خود را کوچک می شمرد، که ابتدا رابطه اش با خدا را درست کرده باشد و عاشق خدا شده باشد. رزمندگان ما اینگونه بودند. در برابر سایر رزمندگان تواضع و ایثار می کردند، چون آنها را بنده خدا می دیدند: محبوبُ المحبوبِ محبوب. در زندانهای بعث عراق ایثار معنا پیدا می کرد و خود را نشان می داد. امروز اگر ایثار در جامعه ما کمرنگ شده، چون ابتدائاً خدا برایمان اهمیت ندارد، تا سایر مومنین را بندگان خدا ببینیم و برای آنها ایثار کنیم. مدام در حال چرتکه انداختن هستیم، و نفع و ضرر خودمان را در رابطه با دیگران می سنجیم.

حضرت زهرا سلام الله علیها مسکین و یتیم و اسیر را بنده خدا می بیند، لذا لقمه را از دهان حسنین علیهماالسلام می گیرد و به آنها می بخشد. فاطمه سلام الله علیها همه چیز را خدا می بیند. خدیجه کبری سلام الله علیها اینگونه ایثار و انفاق کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله را بخاطر خدا می خواست. خدیجه کبری سلام الله علیها قبل از رسول خدا صلی الله علیه و آله، خدا را دیده بود و به خدا نزدیک شده بود. رسول خدا صلی الله علیه و آله را عامل اتصال خود به خدا می دید.

حضرت خدیجه سلام الله علیها به دخترش فاطمه سلام الله علیها فرمود: من خجالت می کشم، تو از طرف من به پدرت بگو عبایش را به من بدهد، من نزد خدا چیزی برای ارائه ندارم؛ بلکه این عبا مرا نجات دهد. جبرائیل نازل شد و عرضه داشت: "یا محمد، عبا را برای خودت نگهدار. کفن خدیجه (سلام الله علیها) با ماست! خدیجه (سلام الله علیها) همه دارایی اش را در راه تو و دین تو بخشید؛ کفن او با ماست". خدیجه کبری سلام الله علیها در قله تقوا بود.